Wolluis herkennen en bestrijden

Wolluizen produceren witte pluisjes op de stengels en de bladeren van planten. Meestal moet je even zoeken naar wolluis omdat ze zich verbergen in bladoksels, onder schors of andere beschutte plaatsen. Het lichaam van de vrouwelijke wolluis is bedekt met witte wasdraden. Ze komen vooral voor op kamerplanten, cactussen, varens en palmen maar ook druivelaars en andere fruitbomen in kasteelt kunnen worden getroffen. Ook op terrasplanten kan wolluis zich ontwikkelen. Dit gebeurt dan meestal in de winterperiode als de terrasplanten binnen staan.

Wolluizen zuigen plantensappen en de overtollige suikers die ze mee hebben opgezogen, worden terug als een kleverige stof uitgescheiden. Dit noemt men honingdauw. Hierop groeit de zwarte roetdauwschimmel, wat de sierwaarde en de fotosynthese van de plant aanzienlijk vermindert. De plant zal hierdoor afzwakken en wordt gevoelig voor andere plagen.

schadebeeld wolluis
Fig.1 - Schadebeeld wolluis op kamerplant.

Verwarring

Wolluis kan lijken op wollige bloedluis die je op sierplanten en fruitbomen buiten kan aantreffen. Wolluis komt echter alleen voor bij kamerplanten of in een verwarmde kas.

Levenscyclus

De vrouwelijke en mannelijke wolluis ziet er totaal verschillend uit. De vrouwelijke wolluizen krijgen vanaf het derde larvestadium een wit-donzige wasafscheiding op het lichaam en zijn als dusdanig herkenbaar als wolluis. De mannelijke wolluizen zijn meestal maar 1 mm groot en hebben vleugels. Ze zijn niet zichtbaar en eten niet, hun enige taak is vrouwtjes te bevruchten. Een vrouwtje kan 300 tot 500 eitjes afzetten in een eizak van witte wasdraden. Na de eiafzetting, die 5 tot 10 dagen kan duren, sterft het vrouwtje. Onbevruchte vrouwtjes leggen geen eitjes af maar blijven wel voedsel opnemen en kunnen tot 8 maanden in leven blijven. De jonge luizen zijn beweeglijk en verspreiden zich over het gewas. Ze zoeken een ideaal plaatsje om sap te kunnen onttrekken aan de plant. Voor het volwassen stadium wordt bereikt, doorloopt de wolluis 3 larvestadia. De levenscyclus is sterk afhankelijk van de temperatuur: 90 dagen bij 18°C en 30 dagen bij 30°C.

Bestrijding

Wolluis kan je bestrijden met Chrysopa larven of Cryptolaemus roofkevertjes. Ben je niet zeker of je wollige bloedluis hebt of wolluis gebruik dan Chrysopa want Chrysopa eet zowel bloedluis, als gewone bladluis als wolluis. Gaat het slechts over één plant kun je beter Cryptolaemus nemen omdat deze in kleinere hoeveelheden verkrijgbaar is. Chrysopa stelt weinig eisen en werkt in de meeste omstandigheden terwijl Cryptolaemus wel een temperatuur tussen 22 en 26°C vereist en een hoge luchtvochtigheid. Dit komt omdat Chrysopa een inheems insect is en Cryptolaemus een uitheems.

wolluis bestrijden met Chrysopa
Fig.2 - Chrysopa.
Categorieën: Ziekten en Plagen